sandra peters - video - about - mail - instagram

Sandra Peters (Apeldoorn, 1986) volgde de opleiding Visuele Communicatie Illustratie aan de HKU, maar ging daarna haar weg als autonoom beeldend kunstenaar. Het huidig beeldend werk bestaat uit een combinatie van eigen geschoten materiaal (film en video), gevonden materiaal, en beeld en geluid uit interactieve media zoals retro games. Haar affiniteit voor snapshots en instant fotografie is herkenbaar aanwezig in de beeldtaal.

In het meest recente werk onderzoekt ze de toepassing en combinatie van verschillende vormen van analoge fotografie, video en abstracte audio. Zo worden polaroids omgezet naar diaprojectie, of digitaal bewegend beeld naar analoge stills en vice versa. De eigen visuele signatuur van opnameapparatuur, projectoren en tv’s zet ze zowel inhoudelijk als visueel in. In het gevonden materiaal worden details van onze omringende werkelijkheid niet alleen uit hun context geplaatst en een nieuwe betekenis gegeven, maar zijn ze ook een basis voor reflectie en nieuwe perspectieven. Deze gevonden elementen worden geïntegreerd met haar eigen opnames. De beelden worden gepresenteerd als ruimte vullende -site specific- installaties die veelal bestaan uit analoge en digitale projecties. Met haar werk schept Sandra middels de geprojecteerde beelden een ruimtelijk cinematografisch decor.

 

Sandra Peters (the Netherlands - Apeldoorn, 1986) received education at the HKU University of the Arts Utrecht studying Visual Communication Illustration, after which she started following her own path as an autonomous visual artist. Her current work exists of a combination of self-recorded images (film and video), found footage, and visuals and sound from interactive media such as retro games. Her affinity for snapshots and instant photography is recognisably present in the imagery.

In her most recent work she explores the use and merging of various forms of analog photography, video and abstract audio. For instance polaroids are converted into slide projection, or moving image to analog stills and vice versa. She applies the inherent signature of the recording equipment, projectors and tv’s both visually as well as relating to content. In the found footage bits of the reality surrounding us are not only taken out of their context and accorded new meanings, but also serve as a basis for reflection and new perspectives. These found footage elements are integrated with her personal recordings. The images are presented as space occupying -site specific- installations, which often consist of analog and digital projections. With her works Sandra creates by means of the projected imagery a spatial cinematographic decor.